Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησον με

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015


Σύναξη Στελεχών Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς 

πηγή:Συνοδοιπορία
b1Κεντρικό
θέμα:
«Σχέση κατηχητή
και ενοριακής ζωής.
Ζητούμενο ή
προαπαιτούμενο;».

Πραγματοποιήθηκε με πολύ μεγάλη συμμετοχή κατηχητών από όλες τις ενορίες της Ι.Μ. Πειραιώς το Ετήσιο Συνέδριο Νεότητος στις εγκαταστάσεις των κατασκηνώσεων "Πειραϊκό Χωρίο" στην Παιανία Αττικής.
Τις εργασίες της Σύναξης των Στελεχών Νεότητας κόσμησε με την παρουσία του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. κ. Ιγνάτιος ο οποίος προεξήρχε στην Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία και συλειτούργησε με το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας.
Ο κ. Ιγνάτιος υπήρξε κεντρικός ομιλητής στο Συνέδριο με θέμα εισηγήσεως "Σχέση κατηχητή και ενοριακής ζωής. Ζητούμενο ή προαπαιτούμενο;". Μετά την εισήγησή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Σεραφείμ αφού ευχαρίστησε πρώτα τον κ. Ιγνάτιο, ο οποίος υπήρξε όπως ο ίδιος τόνισε ο "λειτουργικός βραχίονας" του πρώην Μητροπολίτου Πειραιώς κ. κ. Καλλινίκου στο έργο δημιουργίας και αρχικής λειτουργίας των κατασκηνώσεων και κατηχητικών σχολείων στη Μητρόπολη του Πειραιά, ευχαρίστησε τα Στελέχη της Μητροπόλεως που αόκνως εργάζονται στο έργο της Κατηχήσεως και ιδαιτέρως τα στελέχη εκείνα που φροντίζουν για την ανανέωση των βοηθημάτων. Συντονιστής στο Συνέδριο υπήρξε ο Πανοσιολωγιότατος Αρχιμανδρίτης της Μητροπολεώς μας π. Μεθόδιος Κρητικός ο οποίος και συντόνισε τη συζήτηση που ακολούθησε.
Στις εργασίες του Συνεδρίου που ξεκίνησε από το απόγευμα του Σαββάτου 26 Σεπτεμβρίου 2015 και ολοκληρώθηκε την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015 έλαβαν μέρος πολλοί κατηχητές από όλες τις ενορίες της Μητροπόλεώς μας. Το Σάββατο με τη φροντίδα του Γενικού Διευθυντού του Γραφείου Νεότητας της Μητροπόλεώς μας, Πανοσιολωγιοτάτου Αρχιμανδρίτου π. Νήφωνος Καπογιάννη, υπήρξαν παράλληλες συνεδρίες σε ομάδες ανά βαθμίδα κατήχησης, ενώ η Κυριακή ξεκίνησε με Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοδώρων που βρίσκεται εντός της κατασκηνώσεως και ολοκληρώθηκε με την κεντρική ομιλία του κ. κ. Ιγνατίου, την παράδοση των διορισμών των κατηχητών στους ιερείς νεότητας των ενοριών και πλούσιο γεύμα που το Γραφείο Νεότητας παρέθεσε σε όλους τους συμμετέχοντες στο Συνέδριο.


 

 


Απο το Γεροντικό:
Κάποιος ρώτησε πάλι τόν ἀββᾶ Ποιμένα:
- Ἄν ἕνας ἄνθρωπος ἁμαρτήσει καί μετανοήσει, τόν συγχωρεῖ ὁ Θεός;
Καί ὁ γέροντας τοῦ ἀποκρίθηκε:
- Ὁ Θεός ἔδωσε ἐντολή στούς ἀνθρώπους αὐτό νά κάνουν. Δέν θά τό κάνει λοιπόν, πολύ περισσότερο, ὁ Ἴδιος;
Γιατί πρόσταξε τόν Πέτρο νά συγχωρεῖ «ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά» (Ματθ. 18:22) ὅσους ἁμάρτησαν καί μετανόησαν;

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015



Κοίτα και θα δεις το Χριστό

• Κοίτα προς τα πίσω και θα δεις το Χριστό πεθαίνοντας για σένα.
• Κοίτα προς τα άνω και θα δεις το Χριστό μεσιτεύοντας για σένα.
• Κοίτα προς τα μέσα και θα δεις το Χριστό ζώντα μέσα σου.
• Κοίτα μπροστά σου και θα δεις το Χριστό ερχόμενο για σένα.
• Αυτός είναι ο Άρτος, η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

Oι περιπέτειες ενός προσκυνητού"


Διαβάστε το βιβλίο: "Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού"

Το βιβλίο αυτό μιλάει για τις περιπέτειες που πέρασε ένας ορθόδοξος προσκυνητής που ταξιδεύει από πόλη σε πόλη προσπαθώντας να μάθει και να κατανοήσει το ρητό που είπε ο Απόστολος Παύλος, "αδιαλείπτως προσεύχεσθε". 
Ο προσκυνητής με την βοήθεια ενός μοναχού και με το βιβλίο Φιλοκαλία των Νηπτικών Πατέρων, κατορθώνει να μάθει να εμβαθύνει και να εφαρμόζει την αδιάλειπτη προσευχή, που λέγεται και νοερά προσευχή ή προσευχή της καρδιάς και συνοψίζεται στις λέξεις,
"Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με"

Μέρος 1ο εδώ 
Μέρος 2ο εδώ 
Μέρος 3ο εδώ 
Μέρος 4ο εδώ 
Μέρος 5ο εδώ 
Μέρος 60 εδώ  
Μέρος 7ο εδώ 
Μέρος 8ο εδώ   
Μέρος 9ο εδώ
Μέρος 10ο εδώ 
Μέρος 11ο εδώ  
Μέρος 12ο εδώ
Σάν προσευχή....

Κάνε Κύριε τη ζωή μου όλη σαν ένα τρένο!!
Που έχει πολλά βαγόνια γεμάτα με "επιβάτες"
που με πόθο αναζητούν την οδό Σου..
Βοήθα μας Κύριε να αντέξουμε το ταξίδι.
Στις λακούβες στήριζε μας,μη μας αφήνεις
να μας κυριεύει ο φόβος.....
Στα όμορφα και ήρεμα ταξίδια γέμισε δοξολογίες
το στόμα μας!
Κάνε Κύριε τη ζωή μου όλη σαν ένα τρένο!
Μα γέμισε το όλο με συνεπιβάτες που
θα βοηθώ και θα με βοηθούν....
Γιατί ποιο το νόημα να φτάσω μόνος
στον προορισμό μου;

Μακάριος ο άνθρωπος που βαδίζει ήρεμος στον αγώνα της ζωής!!

Πόσο ωραία, πόσο ευχάριστη, πόσο χαριτωμένη είναι η εικόνα εκείνου που ελπίζει στον Θεό που σώζει, στον Θεό των οικτιρμών, τον Θεό του ελέους, τον αγαθό και φιλάνθρωπο Θεό.
Αληθινά μακάριος είναι ο άνθρωπος που ελπίζει στον Θεό! Ο Θεός είναι πάντα βοηθός του και δεν φοβάται ό,τι κακό κι αν του προξενήσει άνθρωπος. Ελπίζει στον Κύριο και πράττει τα αγαθά! Κάθε του ελπίδα την έχει εναποθέσει σ’ Αυτόν, και σ’ Αυτόν εξομολογείται με όλη του την καρδιά. Είναι το καύχημά του, είναι ο Θεός του και Τον επικαλείται μέρα και νύχτα. Το στόμα του ωραίο, αναπέμπει αίνους στον Θεό, τα χείλη του, πιο γλυκά από μέλι και κερί σαν ανοίγουν για να ψάλλουν στον Θεό· η δε γλώσσα του γεμάτη χάρη, κινείται προς δοξολογία Θεού.
Η καρδιά του είναι έτοιμη να Τον επικαλεσθεί, η διάνοια του έτοιμη να ανυψωθεί προς Αυτόν, η ψυχή του είναι προσηλωμένη στον Θεό και «η δεξιά του Κυρίου αντελάβετο αυτού». «Εν τω Κυρίω επαινεθήσεται η ψυχή αυτού». Ζητά και λαμβάνει από τον Θεό αυτό που ζητά η καρδιά του. Ζητά και βρίσκει όσα ποθεί. Κρούει και του ανοίγονται οι θύρες του ελέους.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο επαναπαύεται σε ήσυχα νερά. Ο δε Κύριος του δίνει πλούσια τα ελέη του. Η δεξιά του Κυρίου κατευθύνει την πορεία του και δάκτυλος Κυρίου τον καθοδηγεί στους δρόμους του.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο δεν αστοχεί. Η ελπίδα του δεν πεθαίνει ποτέ. Ο Θεός είναι η προσδοκία του, η ακρότατη επιθυμία της καρδιάς του. Προς Αυτόν στενάζει η καρδιά του όλη την ημέρα: «Κύριε μην αργήσεις, σήκω, κάνε γρήγορα, έλα και απομάκρυνε από την ψυχή μου κάθε ανάγκη, εξάγαγε εκ φυλακής την ψυχή μου! Θα σε δοξολογήσω με όλη μου την καρδιά Κύριε. Σε Σένα θα απευθύνεται κάθε λόγος που θα βγαίνει απ’ το στόμα μου».
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, ευλογεί τον Ύψιστο, τον λυτρωτή του και αγιάζει «το όνομα το άγιον αυτού». Ελπίζει και από τα βάθη της καρδιάς του κραυγάζει προς τον Θεό: «Κύριε πότε ήξω και οφθήσομαι τω προσώπω σου;».
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, θα επικαλεσθεί τον Ύψιστο για να εισέλθει στο αγιαστήριό Του, για να δει και να χαρεί τα θαυμάσια Του· και ο Κύριος θα ακούσει τη φωνή της δέησής του.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, απολαμβάνει άκρα ειρήνη· γαλήνη επικρατεί στην καρδιά του και στην ψυχή του βασιλεύει πλήρης αταραξία. Όταν έχει βοηθό του τον Θεό, από τί να φοβηθεί; Από τί να δειλιάσει; Αν ξεσηκωθεί εναντίον του πόλεμος, δεν πτοείται, γιατί ελπίζει στον Κύριο. Αν τον καταδιώξουν πονηροί δεν φοβάται, γιατί ξέρει ότι όλα είναι υπό τον έλεγχο του Κυρίου. Δεν ελπίζει στο τόξο του ούτε στη φαρέτρα του· ούτε εξαρτά τη σωτηρία του από τη ρομφαία, αλλά από τον Κύριο και Θεό του, που μπορεί να τον γλιτώσει από τα χέρια αυτών που τον πολεμούν, από την παγίδα του αμαρτωλού και από την καταιγίδα. Είναι πεπεισμένος για τη δύναμη του Κυρίου και «επί τον βραχίονα τον υψηλόν αυτού και ο Κύριος σώσει αυτόν».
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, βαδίζει ήρεμος στον αγώνα της ζωής του και διανύει τον δρόμο αυτό δίχως το άγχος των μερίμνων. Εργάζεται ακατάπαυστα το αγαθό, το ευάρεστο και τέλειο, τα δε έργα του τα ευλογεί ο Θεός. Σπέρνει ευλογημένα και λαμβάνει πλούσιους τους καρπούς των κόπων του. Έχει θάρρος στον Κύριο και δεν παρεκτρέπεται από τους πειρασμούς που τον κυκλώνουν. Στις δοκιμασίες της ζωής δεν παραιτείται, αλλά ελπίζει, διότι εκεί που τα πράγματα φαίνονται αδύνατα, ο Θεός φανερώνει τη διέξοδο. Μέσω της πίστης προσδοκά και την ελπίδα της δικαιοσύνης.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο δεν ελπίζει σε χρήματα, ούτε στο μέγεθος της δύναμής του, αλλά επαναπαύεται στη βοήθεια που θα του παράσχει ο Θεός.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, είναι γεμάτος πίστη και αγάπη προς τον Θεό, ζει έχοντας θάρρος στην αγαθή του συνείδηση, εμφανίζεται με την παρρησία γιου απέναντι στον ουράνιο Πατέρα του και Τον επικαλείται για να έλθει η βασιλεία Του στη γη και το θέλημά Του να πραγματώνεται στη γη όπως και στον ουρανό.
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, είναι αφοσιωμένος ολοκληρωτικά σ’ Εκείνον και υψώνει την καρδιά του στον αγαθό και αθάνατο Θεό. Ζητά απ’ Αυτόν το ύψιστο αγαθό και την αθανασία στη βασιλεία των Ουρανών, και ο Θεός τον εισακούει.
Μακάριος ο άνθρωπος που ελπίζει στον Κύριο!

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης

Ημερομηνία εορτής: 24/09/2015Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Σιλουανος Ο Αγιορειτης (1866 - 1938)








Βιογραφία
Ο Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης έγινε γνωστός πριν ακόμα αγιοκαταχτεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία με το βιογραφικό έργο «Ο γέροντας Σιλουανός του Άθω», που το συνέγραψε με ωραίο τρόπο ο Ηγούμενος της Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγγλίας Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος, που έζησε κοντά στον Άγιο για πολύ καιρό στον Άθω.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Σωφρόνιο, ο Άγιος Σιλουανός ασκήθηκε στο Άγιον Όρος για 46 ολόκληρα χρόνια και συγκεκριμένα στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα. Γεννήθηκε το 1866 μ.Χ. στο χωριό Σόβοκ της επαρχίας Λεμπεντιάσκ της Ρωσίας και το κοσμικό του όνομα ήταν Συμεών Ιβάνοβιτς Αντόνωφ. Στη Ρωσία έκανε το επάγγελμα του ξυλουργού. Στο Άγιο Όρος ήλθε το 1892 μ.Χ. και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην άσκηση και την προσευχή. Το 1911 μ.Χ. έγινε μεγαλόσχημος και στολίστηκε με πολλές άγιες αρετές και γέμισε όλος από θείο φως. Το 1915 μ.Χ. βγήκε για λίγο από το Άγιον Όρος και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της πατρίδας του. Απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1938 μ.Χ. και η Ορθόδοξη Εκκλησία πρόσφατα τον αγιοποίησε.


Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Το ανέκδοτο του Γέροντος Σωφρονίου (Σαχάρωφ)


Ο μακαριστός Γέροντας, και ιδρυτής της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ Αγγλίας, Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος Σαχάρωφ, είπε σε ένα κληρικό πνευματικό του παιδί καθώς κοίταζαν ένα ναό που είχε αρχίσει να κτίζεται στους χώρους της Μονής:
«Είναι δύσκολο να κτίζεις ναό σήμερα. Θα ξεσηκωθούν όλα τα δαιμόνια» και συνέχισε με ένα ανέκδοτο που είχε ακούσει στη Ρωσία:
«Κάποιος πήγε στην κόλαση αλλά όμως ήθελε να υπάρχει εκεί ναός για να προσεύχεται. Παρά την αμαρτωλότητά του αγαπούσε τον Θεό και ήθελε να προσεύχεται. Άρχισε να μετρά τον χώρο για να κάνει θεμέλια. Ένας διάβολος τον ρώτησε τι κάνει; Εκείνος απάντησε: «Θέλω να κτίσω ιερό ναό για να προσεύχομαι». Ανησύχησε ο διάβολος γιατί δεν ήταν δυνατόν να κτιστεί ναός στην κόλαση και προσπάθησε να τον εμποδίσει. Δεν το κατόρθωσε και φώναξε και άλλους δαίμονες. Ούτε αυτοί μπόρεσαν. Το ανέφεραν στον αρχηγό τους. Και τότε συγκεντρώθηκαν πολλοί δαίμονες και τον έβγαλαν έξω από την κόλαση για να μην κτίσει ναό». 



Και συνέχισε ο Γέροντας: «Έτσι και εμείς κτίζουμε ναούς για να μετατρέψουμε την κόλαση σε παράδεισο και εάν δεν το κατορθώσουμε αυτό τότε [τουλάχιστον] θα επιτύχουμε να μην μας δεχτεί ο διάβολος στην κόλαση».

Πηγή: εδώ

o theos prognorizeiΕίναι ασύλληπτη η γνώση του Θεού απ’ το δικό μας νου. Είναι άπειρη, περιλαμβάνει όλα τα όντα, ορατά και αόρατα, έσχατα και αρχαία. Τα γνωρίζει ο Θεός όλα με ακρίβεια, σε όλο το βάθος και το πλάτος τους. Ο Κύριος γνωρίζει εμάς, πριν γνωρίσομε εμείς τον εαυτό μας.
Γνωρίζει τις διαθέσεις μας και την παραμικρή μας σκέψη, τους λογισμούς, τις αποφάσεις μας, πριν να τις πάρομε. Αλλά και προ της συλλήψεώς μας και προ καταβολής κόσμου μας γνώριζε καλά. Γι΄αυτό ο Δαβίδ θαυμάζει και φωνάζει: «Κύριε, εδοκίμασάς με και έγνως με …»

Το Πνεύμα το Άγιον εισχωρεί παντού. Γιαυτό εκείνος που εμφορείται υπό του Αγίου Πνεύματος έχει και αυτός τη γνώση του Θεού. Γνωρίζει το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον. Του τα φανερώνει το Άγιον Πνεύμα. Τίποτα δεν είναι άγνωστο στον Θεό απ’ τις πράξεις μας, αλλά γράφονται όλα. Γράφονται κι όμως δεν γράφονται. Γεννιούνται και υπάρχουn, αλλά δεν γεννιούνται. Αυτό που ξέρετε εσείς τώρα, το ξέρει ο Θεός προ καταβολής κόσμου. Σας θυμίζω αυτό που λέει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος στην Ευχή προ της Θείας Μεταλήψεως. Ακούστε: «Το μεν ακατέργαστόν μου έγνωσαν οι οφθαλμοί Σου· επί το βιβλίον δε Σου και τα μήπω πεπραγμένα γεγραμμένα Σοι τυγχάνει».
Αυτά τα λόγια κάποιοι τα παρεξηγούν και τα μπερδεύουν. «Αφού ο Θεός τα έχει όλα γραμμένα, έχομε μοίρα, λένε, έχομε τύχη, έχομε πεπρωμένο. Άρα ήταν γραμμένο και πεπρωμένο να κάνεις, για παράδειγμα, φόνο· σε είχε προορίσει γι’ αυτό ο Θεός». Θα μου πεις: «Αν είναι γραμμένο ότι εγώ επρόκειτο να σκοτώσω εσένα, είμαι εγώ υπεύθυνος ή ανεύθυνος; Αφού και τα «μήπω πεπραγμένα γεγραμμένα Σοι τυγχάνει», γιατί να είμαστε υπεύθυνοι οι άνθρωποι; Τώρα πες μου εσύ, που λέεις ότι ο Θεός είναι αγαθός, γιατί το έγραφε και δεν με απέτρεπε να το κάνω;».
Εδώ είναι το μυστήριο. Ο Θεός εν τη παντοδυναμία Του και παγγνωσία Του γνωρίζει τα πάντα, και τα μέλλοντα να συμβούν, αλλά δεν είναι Εκείνος υπαίτιος για το κακό. Ο Θεός προγνωρίζει αλλά δεν προορίζει. Για τον Θεό δεν υπάρχει παρελθόν, παρόν και μέλλον. Όλα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα ενώπιόν Του. Πως το λέει ο απόστολος Παύλος; «Πάντα δε γυμνά και τετραχηλισμένα τοις οφθαλμοίς Αυτού». Ως παντογνώστης γνωρίζει και το αγαθό και το κακό. Συνεργάζεται με το αγαθό ως φύσει αγαθός και είναι ξένος του κακού. Αφού είναι ξένος του κακού, πώς είναι δυνατόν να μας προορίζει γι’ αυτό; Ο Θεός εδημιούργησε τα πάντα καλά λίαν και έδωσε σε όλα αγαθό άγιο προορισμό.
Το κακό είναι πρόβλημα, το οποίο η θρησκεία μας το εξηγεί μ’ ένα θαυμάσιο τρόπο, που καλύτερος δεν υπάρχει. Η εξήγηση που του δίνει είναι η εξής:
Το κακό υπάρχει και προέρχεται απ’ τον διάβολο. Μέσα μας έχομε και το κακό πνεύμα και το αγαθό πνεύμα και μάχονται αλλήλους. «Ή γαρ τον ένα μισήσει και τον έτερον αγαπήσει ή ενός ανθέξεται και του ετέρου καταφρονήσει· ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά».Μέσα μας δηλαδή γίνεται πάλη μεταξύ καλού και κακού. Σ’ αυτήν όμως την πάλη ο άνθρωπος είναι ελεύθερος ν’ αποφασίσει τι θα διαλέξει. Άρα δεν είναι ο Θεός που προορίζει κι αποφασίζει αλλά η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.
Ο Θεός εν τη παντογνωσία Του γνωρίζει μ’ όλη την ακρίβεια όχι απλώς από πριν αλλά προ καταβολής κόσμου ότι ο τάδε θα κάνει, παραδείγματος χάριν, φόνο, όταν γίνει τριάντα τριών ετών. Αλλά ο άνθρωπος εν τη ελευθερία της βουλήσεώς του – δώρο που του έδωσε ο Θεός και το διαστρέβλωσε – ενεργεί αυτοβούλως.
Δεν είναι ο Θεός ο αίτιος, ούτε μας προορίζει γι’ αυτό το σκοπό. Η παγνωσία Του δεν μας υποχρεώνει. Σέβεται την ελευθερία μας, δεν την καταργεί. Μας αγαπάει, δεν μας κάνει δούλους, μας δίνει αξία. Ο Θεός δεν επεμβαίνει στην ελευθερία μας, τη σέβεται, μας δίνει το ελεύθερο. Άρα είμαστε υπεύθυνοι, διότι κάνομε αυτό που θέλομε εμείς. Δεν μας αναγκάζει ο Θεός. Είναι προδιαγεγραμμένο και γνωστό στον Θεό ότι θα σκοτώσεις εσύ αυτόν τον άνθρωπο, αλλά δεν είναι κανονισμένο υπό του Θεού να το κάνεις.
Πώς είναι δυνατό ο Θεός, που μας εδημιούργησε από άπειρη αγάπη κι ο ίδιος είναι απόλυτη αγάπη και θέλει μόνο την αγάπη, να θελήσει να σε οδηγήσει στην κακία και στο φόνο; Σου δίνει την ελευθερία και μετά σου την παίρνει; Εσύ ενεργείς ελεύθερα, εσύ αποφασίζεις αυτό που ο Θεός γνωρίζει εκ των προτέρων, χωρίς να σε αναγκάζει, γι’ αυτό και είσαι εσύ υπεύθυνος.

Αυτά τα θέματα είναι πολύ λεπτά, θέλουν θείο φωτισμό, για να τα κατανοήσει ο άνθρωπος. Είναι μυστήρια. Το αγαθό στη φύση είναι μυστήριο. Δεν είναι ωραίο ένα λουλουδάκι με ποικίλα χρώματα, που σε τραβάει και σε κάνει να το αγαπήσεις; Το πλησιάζεις κι έχει άρωμα τόσο ευγενικό, τόσο λεπτό, που σε κάνει να το αγαπάεις πιο πολύ. Αυτό είναι το αγαθό. Έ ναι, αλλά δεν είναι όμως κι αυτό μυστήριο; Πώς έγιναν αυτά τα χρώματα, πώς έγινε αυτό το άρωμα; Το ίδιο μπορούμε να πούμε για τα πουλιά, για τα ζώα, για τα υδρόβια. Όλα εκφράζουν την αγαθότητα του Θεού.
Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο ό,τι πιο ωραίο και καλό. Τον προόρισε να γίνει τέλειος. Του έδωσε, όμως, και την ελευθερία κι έτσι έγκειται και σ’ εκείνον ν’ ακολουθήσει το αγαθό ή το κακό. Από το ένα μέρος η αγάπη του Θεού κι από το άλλο η ελευθερία του ανθρώπου. Αγάπη και ελευθερία μπλέκουν. Ενώνεται το πνεύμα με το Πνεύμα. Αυτή είναι η μυστική ζωή. Όταν το πνεύμα μας ενώνεται με το Πνεύμα του Θεού, τότε κάνομε το αγαθό, γινόμαστε αγαθοί.
Για τα πάθη μας ευθύνεται άλλος, η βούλησή μας. Ο Θεός δεν θέλει να περιορίσει τη βούλησή μας, δεν θέλει να μας πιέσει, δεν θέλει να επιβάλει τη βία. Από μας εξαρτάται τι θα κάνομε και πώς θα ζήσομε. Ή θα ζούμε τον Χριστό και θα έχομε τα θεία βιώματα και την ευτυχία ή θα ζούμε στη μελαγχολία και στη λύπη. Μέση κατάστασις, μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή θα είσαι ή δεν θα είσαι. Ή το ένα ή το άλλο. Η φύση εκδικείται, μισεί το κενό. Το καθετί μπορεί να είναι έτσι, αλλά μπορεί και να μην είναι. Το φίλημα επί παραδείγματι μπορεί να είναι άγιο και μπορεί να είναι πονηρό. Αλλ’ αυτό έχει αξία, να ενεργεί ο άνθρωπος ελεύθερα. … Ο Θεός έκανε τον άνθρωπο να ζητάει μόνος του να γίνει καλός, να το επιθυμεί μόνος του και να γίνεται, τρόπον τινα, σαν δικό του το κατόρθωμα, ενώ στην πραγματικότητα προέρχεται απ’ την χάρι του Θεού. Έρχεται πρώτα στο σημείο να το θέλει, να το αγαπάει, να το επιθυμεί και κατόπιν έρχεται η θεία χάρις και το κατορθώνει.
Ο Θεός είναι αγάπη δεν είναι απλός θεατής της ζωής μας. Προνοεί και ενδιαφέρεται ως Πατέρας μας που είναι, αλλά σέβεται και την ελευθερία μας. Δεν μας πιέζει. Εμείς να έχομε την ελπίδα μας στην πρόνοια του Θεού και, εφόσον πιστεύομε ότι ο Θεός μας παρακολουθεί, να έχομε θάρρος, να ριχνόμαστε στην αγάπη Του και τότε θα Τον βλέπομε διαρκώς κοντά μας. Δεν θα φοβόμαστε μήπως παραπατήσομε.
Πόσες βελόνες έχει το κάθε πεύκο; Ο Θεός τις γνωρίζει και χωρίς τη δική Του θέληση ούτε μία δεν πέφτει κάτω. Όπως και οι τρίχες της κεφαλής μας και αυτές όλες είναι ηριθμημέναι. Εκείνος φροντίζει και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής μας, μας αγαπάει, μας προστατεύει.
Εμείς ζούμε σαν να μην αισθανόμαστε το μεγαλείο της θείας προνοίας. Ο Θεός είναι πολύ μυστικός. Δεν μπορούμε να καταλάβομε τις ενέργειές Του. Μη νομίζετε ότι ο Θεός το έκανε έτσι και μετά το διόρθωσε. Ο Θεός είναι αλάθητος. Δεν διορθώνει τίποτα. Ποιος είναι, όμως, στο βάθος ο Θεός, στην ουσία, εμείς δεν το γνωρίζομε. Τις βουλές του Θεού, δεν μπορούμε να τις εξιχνιάσομε.
Όταν ο Θεός μας δωρίσει το χάρισμα της ταπεινώσεως, τότε όλα τα βλέπομε, όλα τα αισθανόμαστε, τότε Τον ζούμε τον Θεό πολύ φανερά. Όταν δεν έχομε την ταπείνωση, δεν βλέπομε τίποτα. Το αντίθετο όταν αξιωθούμε της αγίας ταπεινώσεως, τα βλέπομε όλα, τα χαιρόμαστε όλα. Ζούμε τον Θεό, ζούμε τον Παράδεισο μέσα μας, που είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

ΠΩΣ ν’ αποκτήσω κατάνυξι στην προσευχή, Αββά; ρώτησε ένας Αδελφός τον Όσιο Σιλουανό, που είχε μεγάλη πείρα στα πνευματικά. Και του εμπιστεύθηκε πως έκανε μεγάλη προσπάθεια να ψάλλη μελωδικά για ν’ αντιστέκεται στον ύπνο που τον ενοχλούσε στην Ακολουθία.
  - Η ψυχή, παιδί μου, δε συγκινείται τόσο από τη μελωδία, όσο από το περιεχόμενο του ψαλμού, εξήγησε ο Όσιος. Προσέχοντας μόνο να ψάλλης μελωδικά, κινδυνεύεις να πέσης σε κενοδοξία και να σκληρύνη πιο πολύ η καρδιά σου. Είτε προσεύχεσαι, είτε ψάλλεις, να έχης πάντοτε βαθειά συναίσθησι ότι βρίσκεσαι μπροστά στον Άγιο Θεό. Μην επιτρέπης στο νου σου να ρεμβάζη. Αγάπησε την ταπεινοσύνη, που γεννά την κατάνυξι. Μη θέλης να κάνης επίδειξη της σοφίας και των γνώσεων σου. Προτίμα να διδάσκεσαι παρά να διδάσκης. Κοντά στα παραπάνω, βλέποντας ο Θεός την αγαθή σου προαίρεσι, θα σου δώση το χάρισμα της κατανύξεως.




 Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως -Πνευματικός ἀγώνας

Ἡ ὑ­περ­βο­λι­κή λύ­πη κρύ­βει μέ­σα της ὑ­πε­ρη­φά­νεια. Γι’ αὐ­τό εἶ­ναι βλα­βε­ρή καί ἐ­πι­κίν­δυ­νη, καί πολ­λές φο­ρές πα­ρο­ξύ­νε­ται ἀ­πό τό δι­ά­βο­λο, γιά ν’ ἀ­να­κό­ψει τήν πο­ρεί­α τοῦ ἀ­γω­νι­στῆ. Ὁ δρό­μος πού ὁ­δη­γεῖ στήν τε­λει­ό­τη­τα εἶ­ναι μα­κρύς. Εὔ­χε­στε στό Θε­ό νά σᾶς δυ­να­μώ­νει. Νά ἀν­τι­με­τω­πί­ζε­τε μέ ὑ­πο­μο­νή τίς πτώ­σεις σας καί, ἀ­φοῦ γρή­γο­ρα ση­κω­θεῖ­τε, νά τρέ­χε­τε καί νά μή στέ­κε­στε, σάν τά παι­διά, στόν τό­πο πού πέ­σα­τε, κλαί­γον­τας καί θρη­νών­τας ἀ­πα­ρη­γό­ρη­τα.

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Ο διπλανός μου


Ο διπλανός μου
Ὁ διπλανός μου! Αὐτός πού περπατᾶ στό πλάι μου. Αὐτός μέ τόν ὁποῖο συναντηθήκαμε μιά μέρα κι ἀπό τότε διανύουμε μαζί ἕνα μεγάλο μέρος ἀπό τό μῆκος τοῦ δρόμου τῆς ζωῆς. Αὐτός μέ τόν ὁποῖο μοιράζομαι τό πλάτος τοῦ δρόμου, στήν πορεία τῆς ζωῆς. Δίπλα-δίπλα…
Ὁ διπλανός μου! Ὁ σύζυγος, ὁ συγγενής, ὁ συνάδελφος. Ἄραγε πόσο τόν γνωρίζω; Πόσο ἀφουγκράζομαι τόν πόνο του, πόσο συμμετέχω στήν χαρά του; Ποιά θέση τοῦ ἔχω δώσει στήν ζωή μου; Εἶναι φίλος ἤ ἐχθρός; Ξένος ἤ ἀδελφός; Μήπως στέκομαι δίπλα του ἁπλῶς ἀπό τόν φόβο τῆς μοναξιᾶς; Ὁ διπλανός μου…! Τί τέλος πάντων σημαίνει γιά μένα; Ἄν εἶναι ὁ πλησίον τοῦ Εὐαγγελίου, τότε ἀναγνωρίζω τίς εὐθύνες μου. Ὀφείλω νά δείξω συμπαράσταση, νά προσφέρω ὑπηρεσίες, νά σκύψω γιά νά τόν σηκώσω, ἄν κάποιο ἐμπόδιο τόν κάνη νά σκοντάψη καί νά πέση… Καί μόνο αὐτά; Ὁ πλησίον εἶναι εἰκόνα τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ. Στά χέρια του κρατᾶ τό εἰσιτήριο γιά τήν Οὐράνια Βασιλεία. Δέν εἶναι τό δικό του. Εἶναι τό δικό μου εἰσιτήριο! Ὁ διπλανός μου, λοιπόν, δέν εἶναι πρόσωπο ἀδιάφορο γιά μένα καί τό μέλλον μου. Ἀντίθετα. Εἶναι τό σημαντικότερο κομμάτι τῆς ζωῆς μου. Ἀπό αὐτόν ἐξαρτᾶται ἡ εὐτυχία μου σέ τοῦτον τόν κόσμο. Ἀπό αὐτόν ἐξαρτᾶται καί ἡ σωτηρία μου… Μακάρι σύντομα νά ἐκτιμήσω τόν ρόλο του. Θά ἔχω κάνει τήν ἐξυπνότερη κίνηση…
Ἀπό τό Περιοδικό «ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ»

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Zήτησα από το Θεό να μου πάρει τις κακές μου συνήθειες.
Ο Θεός είπε ΟΧΙ..
Δεν είμαι εγώ που θα το κάνω αυτό, εσύ πρέπει να τις παρατήσεις!
Ζήτησα από το Θεό να μου δώσει υπομονή.
Ο Θεός είπε ΟΧΙ..
Η υπομονή είναι υποπροϊόν των δοκιμασιών,δεν δίνεται, μαθαίνεται!
Ζήτησα από το Θεό να μου δώσει ευτυχία.
Ο Θεός είπε ΟΧΙ..
Εγώ σου δίνω ευλογίες, η ευτυχία είναι δικό σου θέμα!
Ζήτησα από το Θεό να με απαλλάξει από τους πόνους.
Ο Θεός είπε ΟΧΙ..
Οι θλίψεις σε απομακρύνουν από τις κοσμικές μέριμνες και σε φέρνουν πιο κοντά σε μένα!
Ζήτησα από το Θεό να με αυξήσει πνευματικά.
Ο Θεός είπε ΟΧΙ..
Πρέπει μόνος σου να αυξηθείς.
Εγώ θα σε κλαδέψω για να σε κάνω καρποφόρο.
Ζήτησα από το Θεό να μου δώσει ότι χρειάζομαι για να απολαύσω τη ζωή.. Ο Θεός είπε ΟΧΙ..
Θα σου δώσω ζωή για να μπορέσεις να τα απολαύσεις όλα.
Ζήτησα από το Θεό να με βοηθήσει να αγαπάω τους άλλους όπως Αυτός με αγαπάει.
Ο Θεός είπε επιτέλους κατάλαβες!!..
» Πνευματικές Αναζητήσεις»,Ιερομόναχος π.Νεκτάριος

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Να ξέρεις ότι οι Άγιοι του Θεού είναι ικανοί για τα πάντα

Αγίου Πορφυρίου
Θα σού δώσω ένα παράδειγμα, για να καταλάβεις.

Φαντάσου μια πόλη με πεντακόσιες χιλιάδες κατοίκους, οι οποίοι αμαρτάνουν.

Σ’ ένα Μοναστήρι εκεί ζεί ένας μοναχός ασκητής, ο οποίος σηκώνει τα καθαρά χέρια του στον Θεό και τον παρακαλεί να μην τιμωρήσει όλες αυτές τις χιλιάδες που αμαρτάνουν.

Σε διαβεβαιώνω, λοιπόν, ότι για το χατίρι αυτού του ασκητή ο Θεός δεν τιμωρεί τις πεντακόσιες χιλιάδες.


- Είναι εκπληκτικό αυτό που μας λέτε.

- Να ξέρεις, ότι οι Άγιοι του Θεού είναι ικανοί για τα πάντα.

Ο Άγιος μπορεί να ζητήσει από τον Θεό ο,τι θέλει και να του το δώσει ο Θεός.

Είναι πολύ μεγάλη η δύναμη των Αγίων.
Πιο επίκαιρο δεν γίνεται!!

Ομιλία Επισκόπου π.Αυγουστίνου Καντιώτη με θέμα :"Κλείστε τις τηλεοράσεις"!
Καλή ακρόαση!!


Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Σταυρὸς ὑψοῦται σήμερον καὶ ὁ κόσμος ἁγιάζεται»

«Σταυρὸς ὑψοῦται σήμερον καὶ ὁ κόσμος ἁγιάζεται»
    ΣΤΙΣ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ἡ ἁγία µας Ἐκκλησία τιµᾶ τὴν Παγκόσµια Ὕψωση τοῦ Τιµίου καὶ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ. Εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους ἑορτολογικοὺς σταθµοὺς τοῦ ἔτους, καθ’ ὅτι, γιὰ τὴν χριστιανική µας πίστη, ἡ τιµὴ στὸν Τίµιο Σταυρό, περνᾶ στὸν Κύριό µας καὶ Λυτρωτή µας Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἀνέβηκε, ἔχυσε τὸ Αἷµα Του καὶ πέθανε πάνω σ’ αὐτόν, γιὰ χάρη τῆς δικῆς µας σωτηρίας.

    Ὁ σταυρικὸς θάνατος ἦταν ὁ πλέον ἐπώδυνος, ἀλλὰ καὶ ἀτιµωτικὸς θάνατος, στὸν ἀρχαῖο προχρι- στιανικὸ κόσµο. Ἦταν «ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεµάµενος ἐπὶ ξύλου» (Γαλ.3,13). Κι’ αὐτὸ διότι ἡ ἀνθρώπινη δικαιοσύνη ζητοῦσε «ἱκανοποίηση», ἡ ὁποία ἦταν σκληρὴ καὶ ἀπάνθρωπη. Ὅµως ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἐλέους, ὁ «Πατὴρ ἡµῶν (ὁ) οἰκτίρµων» (Λουκ.6,36), µετέβαλε τὴν «ἱκανοποίηση τῆς δικαιοσύνης» σὲ ἐκδήλωση ἀγάπης. Γι’ αὐτὸ ἀνέβηκε ὁ Υἱός Του στὸ ξύλο τοῦ σταυροῦ, ὄχι γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει καµιὰ δικαιοσύνη, ὅπως κακόδοξα καὶ βλάσφηµα δοξάζει ἡ αἱρετικὴ δυτικὴ χριστιανοσύνη, ἀλλὰ γιὰ νὰ µᾶς φανερώσει τὸν ἀπύθµενο πλοῦτο τῆς ἀγάπηςΤου. Νὰ µᾶς ἀποδείξει ἐµπράκτως ὅτι «ὁ ποιµὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησι ὑπὲρ τῶν προβάτων» (Ἰωάν.10,11).
    Ὁ Σταυρὸς εἶναι ἡ µεγαλύτερη ἀπόδειξη τῆς θείας ἀγάπης, ἀφοῦ ὁ «Χριστὸς ἡµᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόµου γενόµενος ὑπὲρ ἡµῶν κατάρα». Ἄλλωστε, δι’ αὐτῆς τῆς ὑπέρτατης θυσιαστικῆς ἀγάπης, ἦρθε «εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραάµ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Λάβαµε «τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύµατος M διὰ τῆς πίστεως» στὸν δι’ ἡµᾶς Σταυρωθέντα Λυτρωτή µας (Γαλ.3,13-14). Ὁ Τίµιος Σταυρὸς ὑπῆρξε τὸ µέσον ἐκδηλώσεως τῆς θείας ἀγάπης, τὸ «ἐργαλεῖο» τῆς ἀπολυτρώσεώς µας καὶ τὸ φοβερὸ ὅπλο κατὰ τοῦ διαβόλου. Γι’ αὐτὸ τὸν τιµᾶµε, καὶ ἡ τιµὴ µας αὐτὴ διαβαίνει πρὸς τὸ Σωτῆρα µας Χριστό!

Ορθόδοξος Τύπος, 11/09/2015

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Σε λίγες ώρες χτυπάει το πρώτο κουδούνι!!Ευχόμαστε καλή νέα σχολική χρονιά τόσο στους μαθητές όσο και στους καθηγητές με Χάρη και Φωτισμό Θεού!!

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

Οι άδειοι άνθρωποι

Οι άδειοι άνθρωποι
Μια φορά κι έναν καιρό ένα δάσκαλος περπατούσε με τον μαθητή του στο δάσος.
Καθώς περπατούσαν, ανάμεσα στους φυσικούς ήχους, άρχισε να ακούγεται και ένας διαφορετικός, αφύσικος ήχος.
Τότε, ο δάσκαλος σταματάει απότομα, γυρνάει προς την πλευρά του μαθητή του και τον ρωτάει «Μπορείς να διακρίνεις τι είναι αυτός ο ήχος;».
Ο μαθητής κοντοστάθηκε και αφού αφουγκράστηκε για λίγη ώρα απάντησε «Είναι μια καρότσα». Ο δάσκαλος δεν φάνηκε ικανοποιημένος από την απάντηση και ρώτησε εκ νέου «Ναι, είναι μια καρότσα αλλά τι καρότσα είναι;».
Ο μαθητής αφουγκράστηκε για λίγο ακόμα και ομολόγησε ότι δεν μπορούσε να καταλάβει. Ο δάσκαλος τότε χαμογέλασε και του είπε: «Είναι μια άδεια καρότσα, γι αυτό κάνει τόσο θόρυβο», και συνέχισε «Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Όσο πιο άδειοι είναι, τόσο πιο πολύ θόρυβο κάνουν και τόσο πιο πολύ μιλάνε».

Από  ekklisiaonline 

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

Ιερά Αγρυπνία
(Αγίων Μηνοδώρας, Μητροδώρας & Νυμφοδώρας)

Θα τελεσθεί το μνημόσυνο του
παπά – Τύχωνα

Γέροντος του Αγίου Παϊσίου του αγιορείτου.

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, ώρα: 9:00 μ.μ (βράδυ)

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Ἡ γέννησις τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)


Τὸ Γενέσιον τῆς Θεοτόκου
Ἡ γέννησις τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου
Ἑορτήἀγαπητοί μουἑορτὴ μεγάληποὺἀνήκει στὶς θεομητορικὲς ἑορτέςΣήμερα εἶνε τὸ Γενέσιον, δηλαδὴ ἡ γέννησι, τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Τί γνωρίζουμε ἀπὸ τὰ ἱερὰ βιβλία, ἀπὸ τὴν παράδοσι;
Ὑπῆρχε ἕνα εὐσεβὲς ἀνδρόγυνο, ὁ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα. Πίστευαν καὶ λάτρευαν τὸ Θεὸ καὶ ἐκτελοῦσαν τὶς ἅγιες ἐντολές του. Δὲν εἶχαν ὅμως παιδιά. Ἡ Ἄννα ἦταν στεῖρα· ἄγονη ὅπως ὁ βράχος, ὅπως τὸ μάρμαρο. Μπορεῖ ποτὲ ἀπὸ τὸ μάρμαρο νὰ φυτρώσῃ ῥόδο; ἄλλο τόσο, φυσικῶς, ἀπὸ τὴ μήτρα ἐκείνη ἦταν δυνατὸν νὰ προέλθῃ παιδί. Ὄχι δὲ μόνο στεῖρα, ἀλλὰ καὶ προχωρημένη στὰ χρόνια ἦταν, γριὰ πλέον. Εἶχε φτάσει στὴν ἡλικία ποὺ οἱ γυναῖκες δὲν γεννοῦν πιά.

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Ανάμνηση Θαύματος Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς (ή Κολασσαίς)
Ημερομηνία εορτής: 06/09/2015Ανάμνηση Θαύματος Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς (ή Κολασσαίς)
Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 6 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:  Αναμνηση Θαυματος Αρχαγγελου Μιχαηλ Στις Χωναις (η Κολασσαις)









Ὤφθης Μιχαὴλ Νῶε σῷ ναῷ νέος,
Χώνῃ ποταμῶν τὸν κατακλυσμὸν λύων.
Ῥοῦν Μιχαὴλ ποταμῶν χώνευσε, Νόων ἀγός, ἕκτῃ.
Βιογραφία
Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.

Μετά 90 χρόνια, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια. Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα. Αλλά ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ' αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι. Όμως το πείσμα και ο θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. Αλλά και πάλι θαύμα! Ο ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς. Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος. Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι' αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)

Ἦχος δ’.
Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγε, δυσωποῦμέν σε ἀεὶ ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταῖς σαῖς δεήσεσι τειχίσης ἡμᾶς, σκέπη τῶν πτερύγων, τῆς ἀῢλου σου δόξης, φρουρῶν ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτενῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς, ὡς ταξιάρχης τῶν ἄνω Δυνάμεων.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ὡς νεφέλη ὠράθης ἐπισκιάζουσα, Μιχαὴλ Ταξίαρχο τῷ σῷ ἁγίω ναῶ, ὑετίζων δαψιλῶς ὕδωρ ἀθάνατον ὅθεν ὡς ἄλλη κιβωτόν, διεφύλαξας αὐτόν, καὶ ρείθρων τῶν ποταμῖων, τὸν ροῦν ἠκόντιαας πόρρω, πρὸς εὐφροσύνην τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Ἀρχιστράτηγε Θεοῦ, λειτουργὲ θείας δόξης, τῶν ἀνθρώπων ὁδηγέ, καὶ ἀρχηγὲ τῶν Ἀσωμάτων, τὸ συμφέρον ἡμῖν αἴτησαι, καὶ τὸ μέγα ἔλεος, ὡς τῶν Ἀσωμάτων ἀρχιστράτηγος.