Το web radio ειναι παλι κοντα σας!!http://enoriakosteki.listen2myshow.com/!

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Το αλφαβητάρι...

...τής μητρός του κυρ’Αντώνη, απ’ τήν Κρήτη, αιωνία της η μνήμη.

Αγάπα πρώτα τό Θεό, κι ύστερα τούς γονείς σου.Βασίλευε στά πάθη σου, σέ όλη τήν ζωή σου.Γής καί πηλός καί σκούληκας είσαι καί μή καυχάσαι.

Δίδου παντού και πάντοτε, τό χρήμα μή λυπάσαι.
Εικόνα είσαι τού Θεού, μιμήσου τόν Θεό σου.
Ζηλεύου και μή ζήλευε κανένα στόν καιρό σου.
Ήμαρτες ? μετανόησε ! κλάψε πικρά και θρήνει!
Θρέψε φτωχό, ντύσε γυμνό, συγχώρηση να γίνει.
Ίδες το σφάλμα τ’αδελφού? κρύψετο σκέπασέ το.
Καλόν είδες ? φανέρωστο καί δόξα Θεού πέστο.
Λιμάνι να’σαι τών φτωχών, χαρά τών θλιβομένων!
Μήτηρ, πατήρ τών ορφανών, ξενοδοχείο τών ξένων.
Νά κοινωνάς πολλές φορές τόν χρόνο, αναγκαίως!
Ξ(ε)ημολογού δέκα φορές, όμως και έτι πλέον.
Όσο μπορείς καί περπατάς, τρέχα στήν Εκκλησία!
Πουλήσου και αγόρασε τήν Άνω Βασιλεία!
Ράντιζε καί με δάκρυα κάποτε τήν στρωμνή σου.
Σπούδαζε η στήν Αγία Γραφή, νά σώσεις τήν ψυχή σου.
Τό Πάτερ Ημών τέκνον μου, λέγετο καί συχνάκις.
Υβρίστηκες? Υπόμενε, ώς ο Χριστός πολλάκις.
Φεύγετε τήν κακολογιά καί τάς αισχρολογίας.
Χαίρε και τούς χαιρετισμούς λέγε τής Παναγίας.
Ψαλμούς και δόξα σοι, ευχάς, διάβαζε κατά μόνας.
Ως αρεστά πρός τόν Θεό εις πάντας τούς αιώνας!!!

Σαν σήμερα...

Επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εκδημία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου. Ενός ανθρώπου που – όπως γράφτηκε – «αγαπήθηκε πολύ και μισήθηκε εξίσου πολύ». Ενός ανθρώπου όμως, αναμφισβήτητα χαρισματικού, ο οποίος σε «κέρδιζε επικοινωνιακά». Χαμογελαστός και αυθόρμητος, με μία παιδική αφέλεια που σε έκανε να τον θαυμάζεις (ακολουθεί video με μια από τις τελευταίες του τηλεοπτικές συνεντεύξεις).
 
Οι κινήσεις του καλύπτονται τηλεοπτικά σχεδόν καθημερινά. Τα κηρύγματά του γίνονται συνθήματα και συζητώνται παντού. Η επαφή που έχει με τους ανθρώπους – κυρίως με τους νέους – ταράσσει τα μέχρι τότε ήρεμα νερά της γενικότερης Εκκλησιαστικής ζωής.

Αναμφισβήτητα λοιπόν ο μακαριστός Χριστόδουλος, υπήρξε άνθρωπος χαρισματικός, με χιούμορ και μεγάλη μόρφωση. Ιδιαίτερη μέριμνά του είναι η νεολαία και το κάνει σαφές από τον επιβατήριο λόγο του.

Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή στις 5:30 περίπου τα ξημερώματα της 28ης Ιανουαρίου 2008. Δεκαπέντε λεπτά νωρίτερα και ύστερα από επτά περίπου μήνες μάχης με την επάρατη νόσο, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, οδεύει προς την θριαμβεύουσα Εκκλησία.

Ο τρόπος που αντιμετώπισε την ασθένειά του, υποδειγματικός. Άλλους τους εξέπληξε και άλλους τους ενδυνάμωσε.

Τα πρώτα σημάδια κόπωσης φαίνονται στην επίσκεψή του στην Έδεσσα. Στις 9 Ιουνίου εισέρχεται στο Αρεταίειο και εκεί γίνονται οι πρώτες διαγνώσεις που δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Μένει αρκετό καιρό, αλλά εξέρχεται αισιόδοξος.

Μετά από πολλές συζητήσεις, συσκέψεις και ιατρικά συμβούλια, ως μοναδική λύση επιλέγεται η μεταμόσχευση. Μια επέμβαση την οποία ανέλαβε τελικά να κάνει ο διεθνούς φήμης γιατρός του δρ. Ανδρέας Τζάκης, στο Μαϊάμι των Η.Π.Α.

Πριν αναχωρήσει από την Ελλάδα για την μεταμόσχευση που θα έκανε στην Αμερική, είχε δηλώσει: «Αν θέλει ο Θεός, θα ταξιδέψω στην Αμερική και στο Μαϊάμι στις 18 Αυγούστου. Θα ενταχθώ αμέσως σε ένα πρόγραμμα προετοιμασίας και ιατρικών εξετάσεων μέχρι την ημέρα της μεταμόσχευσης».

Η αισιοδοξία του, παραμένει παραδειγματική και η αγάπη του προς του λαό του Θεού παραμένει ισχυρή: «Η υπόσχεσή μου είναι μία και θα την τηρήσω» είπε. «Θα επιστρέψω δυνατός για να συνεχίσω να τον διακονώ μέσα στην Εκκλησία του Χριστού».

Πενήντα μέρες στο Μαϊάμι υπέμεινε καρτερικά – παρά τις μικρές στιγμές ψυχολογικής κατάπτωσης – να βρεθεί το μόσχευμα που θα του χάριζε και πάλι την υγεία του. Οι σκέψεις του εκείνη την εποχή ήταν πρώτον να πετύχει η επέμβαση και δεύτερον να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα που τόσο είχε νοσταλγήσει.

Το μόσχευμα βρίσκεται από υγιέστατο νεαρό δότη θύμα τροχαίου και τα ξημερώματα της Δευτέρας 8ηςΟκτωβρίου 2007 εισάγεται στο χειρουργείο για μεταμόσχευση ύπατος από την Ιατρική ομάδα του δρ. Ανδρέα Τζάκη. Μία πολύωρη διαδικασία η οποία αναμενόταν να ολοκληρωθεί περίπου στις 5:00 το απόγευμα.

Όλη η Ελλάδα περιμένει και προσεύχεται να πάνε όλα κατ’ ευχήν. Δυστυχώς όμως η μεταμόσχευση δεν κατέστη δυνατή εξαιτίας μεταστάσεων στον οργανισμό του.

Ο γιατρός του, Ανδρέας Τζάκης, δήλωσε ότι ο Αρχιεπίσκοπος είχε από την αρχή πλήρη γνώση της καταστάσεως και ερωτηθείς για την πορεία του επεσήμανε: «Ο Αρχιεπίσκοπος, μας έχει εκπλήξει και στο παρελθόν. Δεν θα μας εξέπληττε εάν πήγαινε καλύτερα από ότι διαφαίνεται τώρα».

Εξερχόμενος από το νοσοκομείο Τζάκσον Μεμόριαλ, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε την επιθυμία να γυρίσει στην πατρίδα που τόσο την είχε νοσταλγήσει. «Η ανάγκη με κρατάει εδώ» είπε χαρακτηριστικά ευχαριστώντας όλους για την συμπαράστασή τους.

Η ημέρα της ονομαστικής του εορτής (21 Οκτωβρίου) τον βρίσκει στο Μαϊάμι. Εκεί παρέστη συμπροσευχόμενος στην Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας.

Μιλώντας στους πιστούς κάνει λόγο για τα όσα μπορούν να συμβούν στον κάθε άνθρωπο και τους καλεί να μην χάνουν το θάρρος τους και την πίστη τους στο Θεό. Με δάκρυα στα μάτια, βρίσκει το κουράγιο και μιλάει για τις ανθρώπινες αξίες και τη θέληση για ζωή.

Οι ημέρες περνούν και το ένα από τα δύο όνειρα του Αρχιεπισκόπου εκπληρώνεται. Έρχεται η ημέρα που επιστρέφει στην Ιθάκη του όπως χαρακτηριστικά είπε την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2007, φτάνοντας στο Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», ύστερα από 68 ημέρες παραμονής στην Αμερική.

Σε επόμενες δηλώσεις του, ευχαριστεί και πάλι όλους όσοι του συμπαραστέκονται στο δύσκολο αγώνα του. «Επέστρεψα για να συνεχίσω τον αγώνα που έχω αρχίσει. Σε αυτό τον αγώνα μου συμπαραστέκεστε όλος ο Ελληνισμός» τονίζει και συμπληρώνει: «Σας ευχαριστώ όλους για τα αισθήματά σας απέναντί μου, τα οποία μου δίνουν κουράγιο για να συνεχίσω έναν αγώνα που είναι δύσκολος. Ελπίζω όμως να τον κερδίσω. Θέλω να ευχαριστήσω όλους, ξεκινώντας από την Ελληνική Κυβέρνηση που δεν εφίστη κόπων και μου εξασφάλισε όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις στο Μαϊάμι. Ύστερα την Ιεραρχία, τον Ιερό κλήρο και όλους τους ευσεβείς ανθρώπου, οι οποίοι με τις επιστολές τους και τις ευχές τους, εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους» .

«Είστε η φύτρα του γένους μας, οι άνθρωποι που στηριζόμεθα. Εσείς οι νέοι θα διδάξετε τα παιδιά σας και θα μεταφέρεται τη δάδα της πίστης μας, γιατί αυτή μόνο θα μας σώσει και θα εξασφαλίσει την ουσιαστική μας επιβίωση» λέει σε νέους και νέες από τη Θεσσαλονίκη οι οποίοι την παραμονή της πρωτοχρονιάς του έψαλλαν τα κάλαντα στην αρχιεπισκοπική κατοικία.

Οι πρώτες ημέρες της νέας χρονιάς είναι πιο δύσκολές. Οι γιατροί επιμένουν να μεταφερθεί στο νοσοκομείο προκειμένου να εξεταστεί και να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν μεταστάσεις όγκων. Ο Αρχιεπίσκοπος όμως αρνείται και θέλει να παραμείνει στο σπίτι. Έτσι, στις 14 Ιανουαρίου οι γιατροί εκδίδουν νέο ιατρικό ανακοινωθέν, στο οποίο τονίζουν την περαιτέρω επιδείνωση της υγείας του. Η αντίστροφη μέτρηση είχε ήδη αρχίσει.

Την ημέρα των γενεθλίων του (17/01), η κατάσταση της υγείας του Αρχιεπισκόπου, παρουσιάζει περαιτέρω επιδείνωση. Εκείνη την ημέρα συμπλήρωνε τα 69 του χρόνια.

Τις τελευταίες αυτές ημέρες, βρισκόταν πολλές ώρες καθημερινά σε κατάσταση βυθιότητας, έχοντας πλέον χάσει το αίσθημα της πείνας, ενώ η επικοινωνία με το περιβάλλον του γινόταν ολοένα και πιο δύσκολη.

Τα ξημερώματα της Δευτέρας, 28 Ιανουαρίου, στις 5:15, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αναπαύθηκε εν Κυρίω, βυθίζοντας τη χώρα σε τριήμερο Εθνικό πένθος.

Στις 7:20 το πρωί η σoρός του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, μεταφέρετε από την αρχιεπισκοπική κατοικία στο λαϊκό νοσοκομείο Αθηνών προκειμένου να υποβληθεί σε νεκροψία. Εκεί, ομάδα κληρικών, ενέδυσε τον μακαριστό με τα Αρχιερατικά Άμφια.

Στη συνέχεια, η σορός του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, μεταφέρθηκε στην Μητρόπολη Αθηνών όπου τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα.

Χριστοδούλου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, αιωνία η μνήμη.

Περπάτα... κι ας βρέχει!

Ξέρω ότι πολλές φορές αισθάνεσαι ότι δεν κατάφερες τίποτα. Ότι πάλι έπεσες στα ίδια πάθη, στα ίδια λάθη, σε εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις αδύναμος, ένοχος και αμετανόητος. Και όμως είχες δώσει μια υπόσχεση στο Θεό και τον εαυτό σου. Κι όμως είχες πει, «δεν θα το ξανακάνω ποτέ πια». Είχες γονατίσει μάλιστα στην προσευχή γι αυτό το θέμα με την καρδιά γεμάτη πόνο αλλά και ελπίδα ότι δεν θα ξανασυμβεί.Κι όμως, πάλι ήρθε, πάλι το συναντάς, το πάθος, την αδυναμία,το λάθος και αστοχία. Αισθάνεσαι ότι τίποτε δεν άλλαξε, ότι όλα είναι πάλι τα ίδια, ότι πάλι από την αρχή.

Κι όμως δεν είναι έτσι. Άδικα χτυπάς τον εαυτό σου και μάλιστα πιο σκληρά από όλους του δήμιους και βασανιστές. Ξέρεις κάτι;; η δική σου ματιά είναι η πιο σκληρή.

Όταν βρίσκεσαι σε ένα δρόμο, και κινείσαι δεν σημαίνει ότι έφτασες και στο προορισμό. Μπορεί να πέσεις, να χτυπήσεις, να λασπωθείς, να χαθείς μάλιστα, όμως δεν παύει να είσαι μέσα στο δρόμο. Ο ιερός Χρυσόστομος τι λέει: το φοβερό δεν είναι να πέσεις αλλά να μείνεις κάτω.

Ποσό εγωισμό θέλει, ώστε να επιθυμείς να φτάσεις αμέσως στο τέρμα πριν καν ακόμη ξεκινήσεις. Να μην βλέπεις τι μπορείς και τι αντέχεις κάθε φορά, αλλά τι και πως θα έπρεπε να είσαι. Όχι τι είσαι αλλά τι θα έπρεπε να είσαι. Αυτό είναι συμβόλαιο θανάτου. Είναι σίγουρη αποτυχία.

Όταν σε έχουν δέσει με σχοινιά και αυτό είναι τα πάθη, δεν είναι δυνατόν να λυθείς αμέσως. Όμως κάθε φορά που εσύ θα παλεύεις και θα αγωνίζεσαι, ακόμη κι αν δεν έχεις ελευθερωθεί, θα έχεις έστω και λιγάκι κάνει πιο ανώδυνο το σφίξιμο, έχεις λασκάρει τα σχοινιά, έχουν γίνει πιο άνετα. Έχεις λιγάκι κερδίσει την ελευθερία σου.

Δεν το βλέπεις όμως αυτό. Δεν το νιώθεις;;; Εσύ νιώθει ότι είσαι το ίδιο και χειρότερα. Γιατί;;

Μα γιατί δεν έχεις μάθει να εκτιμάς τα απλά μαθήματα, τα σιγαλά βήματα, τον αρμονικό ρυθμό. Θέλεις σπουδαία και θαυμαστά, θέλεις υψηλά και μέγιστα, θέλεις να μην πονάς και μην δακρύζεις, να γίνουν όλα ανώδυνα και πολύ γρήγορα, όπως το φαγητό σου, το ποτό σου, το κινητό σου, το αμάξι σου, η αγάπη σου.

Δεν κατανόησες ότι δεν έχει σημασία το ταξίδι αλλά η διαδρομή. Ότι αυτή σε διδάσκει. Ότι μια πτώση μπορεί να σε ωφελήσει πολύ περισσότερο από μια μεγάλη σου «αρετή».
 
πηγη:Blog Αγιας Σοφίας Πειραιώς

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Χριστουγεννιάτικη Γιορτη Κατηχητικου - Κοπη Βασιλόπιτας για τη νεα χρονιά!

Σε χαρμόσυνη ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 23  Ιανουαρίου  η Χριστουγεννιάτικη γιορτή του Κατηχητικού Σχολείου του Ιερού Ναού Ζωοδόχος Πηγη Χατζηκυριακειου με την παρουσία γονιών, παππούδων, γιαγιάδων και άλλων ενοριτών  όπου τα παιδιά έψαλαν ύμνους Χριστουγέννων , έπαιξαν σε δυο χριστουγεννιάτικες θεατρικές παραστάσεις και τραγούδησαν τα παραδοσιακά κάλαντα!


Στη γιορτή επίσης συμμετείχε και η Βυζαντινή  Χορωδία Ιεροψαλτών της ενορίας μας την οποία διευθύνει ο Πρωτοψάλτης  κος Δημήτριος Νέντας και μεταξύ άλλων συμμετέχει και ο ιερέας μας π.Δημήτριος Θεοχαράκης!!




Ακολούθως ο προϊστάμενος της ενορίας μας π.Τύχων Κουτσοφιός απηύθυνε εγκάρδιο ευχαριστήριο  λόγο στα παιδία, στις ακούραστες όπως είπε κατηχήτριες,στη δασκάλα του θεατρικού και  σε όλους όσους παρευρεθηκαν στη γιορτή  τονίζοντάς  την σπουδαιότητα του Κατηχητικού έργου μέσα στην κοινωνία προτρέποντας συνάμα τα παιδιά με τον ίδιο ζήλο, να συνεχίσουν την παρακολούθηση των μαθημάτων στις Κατηχητικές Συνάξεις της Ενορίας.






Στη συνέχεια οι ιερείς μας ευλόγησαν τη Βασιλόπιτα την οποία οι ίδιες οι κατηχήτριες είχαν παρασκευάσει!!
 

Ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό:


















Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Κοπή Πρωτοχρονιάτικης Πίτας του Τομέα Νεότητας της Ι.Μ. Πειραιώς στην ενορια μας!!


884 DSC 6388Στον πλημμυρισμένο από στελέχη των Τομέων Νεότητας όλων των ενοριών της Μητροπόλεως Πειραιά χώρο του Πνευματικού Κέντρου της ενοριας μας, Ζωοδόχου Πηγής Χατζηκυριακείου Πειραιώς, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας έκοψε το απόγευμα της Κυριακής 18 Ιανουαρίου του 2015 και ώρα 7.00 μ.μ., την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα για το Γραφείο Νεότητας της Μητροπόλεως, καθώς και τους Ιερείς Νεότητας, τα Στελέχη του Νεανικού και Ιεραποστολικού έργου και λοιπούς συνεργάτες της Μητροπόλεώς μας. Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αρχικά ευχαρίστησε την παριστάμενη ορχήστρα Ελληνικού Κινηματογράφου του Μουσικού Γυμνασίου Πειραιά τα στελέχη της οποίας παρευρέθηκαν και έδωσαν το ευχάριστο μελωδικό στίγμα τους σε αυτή την εκδήλωση για τη Νεότητα της Μητροπόλεώς μας. Κατόπιν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τα στελέχη για την Διακονία τους στην νεολαία της Πόλης μας. Ευχήθηκε ο Θεός να ενδυναμώνει ενισχύει και φωτίζει τα στελέχη και τους Ιερείς για την συνέχιση του έργου τους παρά τις αντιξοότητες που μπορεί να αντιμετωπιζουν.
Ακολουθει φωτογραφικο υλικο:
















Πηγη:romfea.gr

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

 Η ζωή μας, μπορεῖ νὰ συγκριθῆ μὲ μία λαμπάδα καμωμένη ἀπὸ κερὶ καὶ φυτίλι, ποὺ καίει μὲ μία φλόγα ποὺ ἐμεῖς ἀνάψαμε. Τὸ κερὶ – εἶναι ἡ πίστη μας. Τὸ φυτίλι ἡ ἐλπίδα μας. Καὶ ἡ φλόγα – ἡ ἀγάπη ποὺ ἑνώνει τὴν πίστη μαζὶ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅπως τὸ κερὶ καὶ τὸ φυτίλι καῖνε μαζὶ μὲ ἀποτέλεσμα τὴ φωτιά. Ἕνα κερὶ κακῆς ποιότητας βγάζει, ὅταν τὸ ἀνάβῃς καὶ ὅταν τὸ σβήνῃς, μία ἄσχημη μυρωδιά. Ὅμοια εἶναι καὶ ἡ ζωὴ ἑνὸς ἁμαρτωλοῦ...
Ὁσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Ενα Κυριακατικο μεσημερι......
Μια αληθινη ιστορια!!!

"Ηταν μια ηλιολουστη μερα,σαν και αυτες που δεν θελεις να μεινεις σπιτι,αλλα να βγεις εξω και να μαζεψεις μεχρι και τη τελευταια ακτινα ηλιου,οταν αποφασισαμε να μπουμε στο αυτοκινητο.......
-Που παμε αναρωτηθηκαμε;;Οχι σε καποια καφετερια,οχι σε καποιο σινεμα,οχι,καποια επισκεψη,οχι για περπατημα,μιας και γι'αλλα διψα η ψυχη τελευταια....

-Παμε και οπου μας βγαλει ο δρομος!!
-Ναι,ναι,παμε καπου στην Αυλωνα να βρουμε ενα μοναστηρι που μας εχει πει ο ταδε...
-Που ειναι αυτο;;Αναρωτηθηκα.....
-Παμε και ο Θεουλης ας μας δειξει το δρομο ειπε ο αντρας...

Ξεκινωντας λοιπον προς το αγνωστο βγαινωντας τελειως απο το δρομο που μας ειχε δειξει το gps, βλεπουμε μια πινακιδα,Ωρωπος....πωπω λαθος!!

-Παμε να γυρισουμε πισω,βγηκαμε εκτος πορειας!!

Μολις λιγο πριν την αναστροφη βλεπουμε μια αλλη πινακιδα "Προς Ιερο Ησυχαστηριο της Μεταμορφωσεως του Σωτηρος,Μηλεσι,Αγιος Πορφυριος"!!!!!
Εκπληξη!!Εκει λεγαμε πως θελουμε να παμε τους τελευταιους μηνες,αλλα ποτε δεν το κανονιζαμε....

Η ωρα περασμενη και φτασαμε με μια αγωνια αν θα προλαβουμε,να μην ανυσυχησουμε τις μοναχες,αν θα μπορεσουμε να προσκυνησουμε....Περνωντας τη πυλη του μοναστηριου,χαμενοι μη ξερωντας που να παμε,βρισκουμε ενα ζευγαρι και μας λεει, "Εκει ειναι το κελι του Γεροντα,χτυπηστε και θα σας ανοιξουν"!!!
Χτυπωντας δειλα τη πορτα,η γεροντισσα με παιρνει απο το χερι και μου λεει: "ελα εκει είναι"....Σαν να μας περιμεναν!!!!!

Περνωντας το κατωφλι του κελιου,ακομα δεν ειχα συνειδητοποιησει που βρισκομουν,ωσπου ειδα το κρεββατακι,Του,το πετραχηλι Του,τα πραγματα Του,τα χαπια Του,το καντηλακι Του.....Γονατισα να προσκυνησω στο κρεββατακι του και ημουν σιγουρη πως ο Αγιος Γεροντας ηταν εκει,εκεινος μας ειχε καλεσει μιας και εμεις ειμασταν αναξιοι να αποφασισουμε να παμε κοντα Του.....Την ωρα που σηκωνομουνα να σταθω στα ποδια μου,με θολωμενα τα ματια απο τη συγκινηση και με τη σιγουρια οτι ειχα παρει την ευχη του Αγιου Γεροντα κατι περιεργο ακουστηκε.....Ενας παπαγαλος που κυκλοφορουσε ελευθερος στο δωματιο!!!!
Τα ματια μου προσπαθουσαν να φωτογραφισουν τα παντα μεσα στο κελι!!!Η ψυχη μου πηρε πολλα οση ωρα εμεινα στο κελι Του και πηρα πολλες απαντησεις για καποια θεματα που με απασχολουν τελευταια χωρις καν να ρωτησω,χωρις να προσευ ηθω εκει γι'αυτα!!!!!
Ο Γεροντας μας καλεσε κοντα του,αυτο ειναι το σιγουρο,και ο Θεουλης μας εδειξε το δρομο οπως ειχαμε ευχηθει!!!

Την ωρα που φευγαμε απο το κελι,ειπαμε και οι δυο ταυτοχρονα,θα ξαναρθουμε!!!!!"

Πηγη:Facebook