ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!/!

Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

29 Φεβρουαρίου 2016
Η Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος
Επιστροφή που σε ελευθερώνει
Ο νεώτερος υιός σκεφτόταν να ζητήσει να μείνει στο σπίτι «ς εἷς τν μισθίων». Αυτό αν του δινόταν, θα ήταν ήδη παράδεισος μέγας γι' αυτόν. Όμως ο Θεός Πατέρας τον κάνει το κεντρικό πρόσωπο και την αφορμή του μεγάλου πανηγυριού. Και αυτό τον καταπλήττει και τον κατακαίει. Ο Θεός καταδικάζει με το πλήθος της αγάπης Του. Και νιώθεις ανάξιος γι' Αυτήν. Αποτραβιέσαι στη θέση του δούλου, πού σου ταιριάζει, σου υπεραρκεί, σε αναπαύει. Δεν αναπαύει όμως τον Θεό, πού τόσο αγαπά, πού τόσο συγχωρεί, πού σε συνθλίβει, σε λιώνει με την αγάπη Του την άμετρη. Και κλαις από χαρά για το θαύμα τού­το. Και το κλάμα φανερώνει την πλησμονή της αγαλλιάσεως.
Γι’ αυτό οι Άγιοι, τα παιδιά του Θεού, ονομάζουν τον εαυτό τους δούλο Χριστού. Και νιώθουν ότι αυτό ξε­περνά την αξία τους και τους πλημμυρίζει από τιμή. Το άλλο, το να γίνεται παιδί κατά χάρη και το κεντρικό πρό­σωπο του πανηγυριού, όπου θύεται ο μόσχος ο σιτευτός, αυτό ξεπερνά τις ανθρώπινες προσδοκίες, υπαγορεύεται και πραγματοποιείται μόνο από την απερινόητη και ά­φατη αγάπη του Θεού Πατρός.
Όταν ζητάς κάτι μικρό, ένα ερίφιο, δεν παίρνεις τί­ποτε. Όταν δεν ζητάς τίποτε —ούτε να γίνεις δούλος— τα παίρνεις όλα.
 
Αρχιμ. Βασίλειος

Προηγούμενος Ι.Μ.Ιβήρων Αγ. Όρους

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016



 Tα πολυτιμότερα καλλυντικά!!

Ρώτησαν μια Χριστιανή τι την έκανε τόσο ωραία ,ενώ δεν χρησιμοποιούσε καλλυντικά.
Κι εκείνη με ταπείνωση απάντησε:
Για τα χείλη μου χρησιμοποιώ Αλήθεια.
Για την φωνή μου Προσευχή.
Για τα μάτια μου συμπάθεια.
Για τα χέρια μου αγαθοεργία.
για το πρόσωπο μου ευθύτητα και
για την καρδιά μου αγάπη!

Να αγαπάς...




Αυγούστου 2016


Σάββατο 13/8

Μαξίμου Ομολογητού



Κυριακή 14/8

Η' Ματθαίου



Δευτέρα 15/8

Κοίμηση της Θεοτόκου




Πέμπτη 18/8




  Φλώρου και Λαύρου


Σάββατο 20/8

Ρηγίνου



Κυριακή 21/8

Θ' Ματθαίου



Τρίτη 23/8

Απόδ.Κοιμήσεως Θεοτόκου


Σάββατο 27/8

Φανουρίου Μεγαλομάρτυρος



Κυριακή 28/8

Ι' Ματθαίου



Δευτέρα 29/8

Αποτομή Κεφαλής Προδρόμου



Τετάρτη 31/8

Κατάθεση Τιμίας Ζώνης














Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Πολιτική ορθότητα vs Χριστιανισμός!




Μετάφραση

Εικόνα 1
Ανδρας:Δηλώνω γυναίκα
Κοινό:Επευφημίες!!

Εικόνα 2

Γυναίκα:Δηλώνω αφρικανοαμερικανή
Κοινό: Επευφημίες!!

Εικόνα 3
Δηλώνω....γάτα!
Κοινό:Επευφημίες

Εικόνα 4
Άνδρας:Δηλώνω Χριστιανός
Κοινό:Αποδοκιμασίες(σταμάτα να ζεις σε παραμύθια....!!!!)

Ηττημένοι νικητές....


κι αν χάσαμε την μάχη σήμερα, να λες δεν πειράζει, θα νικήσουμε αύριο. Γιατί οι σημερινοί ηττημένοι είναι οι αυριανοί νικητές…Ο Χριστός στην "ήττα" του, γνώρισε τον θρίαμβο, η δόξα Του είναι ο Σταυρός του!!!!

π.λίβυος

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

Ειρήνη δεν είναι η απουσία του πολέμου αλλά η αίσθηση της παρουσίας του Θεού στη ζωή μας!!

Γέροντας Εφραίμ Ηγούμενος Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου
Οσίου Παϊσίου: Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα 
Η δύναμη της προσευχής του μοναχού


Κάτω από τον Άγιο Βασίλειο, εκεί που στρίβει ο Ζυγός για την Αγία Άννα, παλαιότερα έμενε ο Διακονητής της Μεγίστης Λαύρας, ο οποίος επέβλεπε τους τράγους που είχαν για πάχυνση.
Κάποτε, τις Απόκριες, της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ενώ ήταν πανσέληνος, και ο Διακονητής Πατήρ Εφραίμ, αδελφός της μονής, έκανε κομποσχοίνι, άκουσε οχλαγωγία μεγάλη χωρίς φασαρίες, μόνο φωνές: «Ωχ! Ωχ!...»
«Θα είναι ξένοι αυτοί οι άνθρωποι και ευθυμούν» σκέφθηκε ο Πατήρ Εφραίμ.
Βγαίνει λοιπόν έξω στο φεγγάρι αλλά τι να ιδή! Περίπου τριακόσιους δαίμονες να αδημονούν, και ο αρχηγός τους να λέει:
-Για δεν ένΟσίου Παϊσίου: Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα Η δύναμη της προσευχής του μοναχού
Κάτω από τον Άγιο Βασίλειο, εκεί που στρίβει ο Ζυγός για την Αγία Άννα, παλαιότερα έμενε ο Διακονητής της Μεγίστης Λαύρας, ο οποίος επέβλεπε τους τράγους που είχαν για πάχυνση.
Κάποτε, τις Απόκριες, της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ενώ ήταν πανσέληνος, και ο Διακονητής Πατήρ Εφραίμ, αδελφός της μονής, έκανε κομποσχοίνι, άκουσε οχλαγωγία μεγάλη χωρίς φασαρίες, μόνο φωνές: «Ωχ! Ωχ!...»
«Θα είναι ξένοι αυτοί οι άνθρωποι και ευθυμούν» σκέφθηκε ο Πατήρ Εφραίμ.
Βγαίνει λοιπόν έξω στο φεγγάρι αλλά τι να ιδή! Περίπου τριακόσιους δαίμονες να αδημονούν, και ο αρχηγός τους να λέει:
-Για δες ένας σκελετωμένος καλόγηρος να μας καθυστερεί μέρες την φάλαγγα, και να μη μπορούμε να πάμε στον κόσμο τώρα για τα αποκριάτικα γλέντια και ξεφαντώματα!


Απόσπασμα απο το τεύχος Μαρτίου του ενοριακού περιοδικού μας "Ζωοδόχος Πηγή" που θα διατεθεί σε λίγες μέρες!!

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Η Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος

Χτυπώντας την πόρτα...



Ο Φαρισαίοςτουλάχιστοήτανδίκαιος σύμφωνα με το νόμο-εμείς δεν είμαστε ούτε αυτόκιας θεωρούμε τον εαυτό μαςάξιο να σταθεί μπροστά στοΘεόΑν στεκόμασταν στηνπόρτα και τη χτυπούσαμεταπεινάδειλά, περιμένονταςτο κάλεσμα να μπούμείσωςανακαλύπτα­με με θαυμασμόκαι έκπληξη ότι κι από τηνάλλη μεριά της πόρταςΚάποιος άλλος στέκεται καιχτυπάει«δού στηκα πί τήνθύραν καί κρούω»λέει οΚύριοςΊσως ανακαλύπταμεακόμα ότι από τη δική Τουπλευρά η πόρτα είναιξεκλείδωτηενώ από τη δικήμας είναι κλειδωμένηΗ δική μας καρδιά είναι σφραγισμένηκαιαλήθεια πόσο στενή είναι,πόσο απρόθυμη να κάνει τοβήμανα διακινδυνεύσει την κατάργηση του νόμου και ναμπει στο χώρο της αγάπηςόπου το καθετί είναι τόσοεύθραυστο και απόρθητο όσοη αγάπη και η ίδια η ζωή!

Ο Θεός συνεχίζει να χτυπάει μεελπίδαμε επιμονήμευπομονήαδιάκοπα,χρησιμοποιώντας ανθρώ­πουςή περιστάσειςακόμα και τησιωπηλήαμυδρή φωνή της συνείδησής μαςΣαν τοζητιάνο που χτυπάει τηνπόρτα του πλούσιουέτσι κι οΘεός διάλεξε να είναι φτωχόςκαι μας χτυπάει την πόρταπεριμένοντας την αγάπη μαςκαι τη φιλαν­θρωπία μας ναΤου προσφέρουν μια αληθινή,ανθρώπινη καρδιάΑυτό πουΤου χρειάζεται για να μπειμέσα και να δειπνήσει μαζίμαςείναι ναπαρνηθούμε τηνπέτρινη καρδιά μας και ναβάλουμε στη θέση της μιασάρκινη καρδιάόπως λέει οΙεζεκιήλ (11.13).

Αυτό που Εκείνος προσφέρειείναι η συγνώμη και ηελευθερία.

Anthony Bloom

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Περπάτησε μαζί μας ἡ κυρά…
Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη



Μία φορὰ κι ἕνα καιρὸ ἦταν μία ἡλιογέννητη καλότυχη βασιλοπούλα, ποὺ ζοῦσε μέσα στὰ βελοῦδα, στὰ μετάξια καὶ στὰ ὄνειρα…
Ρηγούλα τ’ ὄνομά της ποὺ πὰ νὰ πεῖ βασιλοπούλα.
Παλάτι της, τὸ ἀρχοντικὸ τῶν Μπενιζέλων.
Νανούρισμα νὰ κοιμηθεῖ τὸ καλότυχο, ὁ «μαρμαρωμένος βασιλιᾶς».
Ἔτσι θὰ μποροῦσε ν’ ἀρχίσει κανεὶς ν’ ἀνιστορεῖ τὸ βίο τῆς Ἅγιας Φιλοθέης, τῆς Κυρᾶς.
Οἱ χρόνοι πού γεννήθηκε ἡ Ρηγούλα ἦταν οἱ χρόνοι πού «ὅλα τὰ ‘σκίαζε ἡ φοβέρα καιτα πλάκωνε ἡ σκλαβιά».
Ἤτανε τότες οἱ χρονιὲς ποὺ «σβησμένες ὅλες οἱ φωτιὲς οἱ πλάστρες μὲς τὴ χώρα».
Ἤτανε τότες ποὺ ὁ Σταυρὸς πολεμοῦσε μὲ τὰ μισοφέγγαρα.
Μεγάλο τὸ ἔχει τοῦ γονιοῦ κι ἡ μόνη κληρονόμος ἡ Ρηγούλα, Πρέπει λοιπόν, ἀνάλογα στὸ γένος καί στά πλούτη της, νὰ μορφωθεῖ ἡ μοναχοκόρη τῶν Μπενιζέληδων.
Καὶ μεγαλώνει, βασιλοπούλα ἴδια, ἡ Ρηγούλα καί φτάνει τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ γονεῖς ὅλου τοῦ κόσμου ὀνειρεύονται νὰ παντρευτεῖ! Κακοπαντρεύεται ὅμως ἡ μοσχοθυγατέρα καί στόν τρίτο χρόνο πεθαίνει ὁ ἄνδρας της. Μὰ κι οἱ γονεῖς της πέθαναν κι αὐτοί καί μένει ἔτσι ὁλομόναχη στὸν κόσμο.
Τὴ θλίψη της, τὴν πίκρα της, ὅμως,  ἡ Ρηγούλα, τὴν κάνει κινητήρια δύναμη.
Ἡ πίστη της νερὸ φουσκωμένο, μπόλικο, τρέχει καί πρίν φανεῖ ἕνας Κοσμᾶς Αἰτωλός, πρὶν ἔρθει ὁ Εὐγένιος Βούλγαρης ὁ Μηνιάτης, πρώτη αὐτὴ πιάνει τὸ ἀσύλληπτο, πὼς ὅποιος χαθεῖ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία πρέπει νὰ θεωρηθεῖ χαμένος καί γιά τὸ Γένος.
Πετάει μ’ ἀπόφαση τὰ ροῦχα της Ἀθηναίας κυρᾶς ἡ Μπενιζέλου, μαζὶ πετάει καἰ τ’ ὄνομά της, τὸ Ρηγούλα,
Φορεῖ τὰ ροῦχα τῆς καλογριᾶς, φορεῖ κι ἕνα καινούργιο ὄνομα: Φιλοθέη ἡ Ἀθηναία.
Καὶ ἡ μεγάλη περιουσία τῶν Μπενιζέλων χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ χτιστεῖ ὁ Παρθενώνας τῆς Φιλοθέης.
Στὴν ἀρχὴ ἔχει πλάι της τὶς ὑπηρέτριες τοῦ πατρικοῦ της, τὶς μαθαίνει τέχνη καί γράμματα.
Σιγὰ σιγὰ στὴν καρδιὰ τῆς Τουρκοκρατημένης Ἀθήνας δημιουργεῖται μία Πρόνοια ποὺ ὅμοια της καί πλάι της μονάχα ἡ Βασιλειάδα μπορεῖ νὰ σταθεῖ.
Διακόσιες κοπέλλες, ἀπὸ τὰ πρῶτα σπίτια τῆς Ἀθήνας, ἀφήνουν μισοτελειωμένα τὰ προικόπανα κι ἔρχονται πλάι στὴν Κυρά.
Γιατί, Κυρὰ ὀνομάζουν οἱ Ἀθηναῖοι τὴν καλογριά τους.
Φτιάχνει τὸ πρῶτο γηροκομεῖο τῆς Ἀθήνας πλάι στὸ μοναστήρι κι ἀνάβει ἔτσι τὸ πρῶτο φῶς μὲς στὴν Ἀθήνα.
Γιὰ τὰ παιδιὰ πάλι ποὺ θὰ κρατήσουν ὅλο τὸ βάρος τοῦ Ἑλληνισμού καί τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄλλο κτίριο, νὰ μάθουν τέχνη, γράμματα, νὰ μάθουν πὼς εἶναι Χριστιανοὶ κι Ἕλληνες.
Καὶ μόλις μπαίνουν σὲ αὐλάκι αὐτά, σηκώνει τὰ μανίκια ἡ Φιλοθέη καί φτιάχνει Νοσοκομεῖο μά καί ξενοδοχεῖο μὲ τὴν παλιὰ τὴν πρώτη ἔννοια τῆς λέξης.
Γιὰ τοὺς ξένους, τοὺς γυρολόγους ποὺ καθὼς γύριζαν στὸν τόπο τους, λέγαν πὼς κάτι καινούργιο γίνεται στὴν Ἀθήνα.
Κι ὁ ὁδοιπόρος ποὺ πορευότανε κάτω ἀπὸ τὸ λιοπύρι τῆς Ἀττικῆς καὶ ξεραίνονταν τὰ σωθικά του ἀπὸ τὴ δίψα ἔβρισκε πηγὴ νὰ δροσιστεῖ ἀπ’ τὸ πηγάδι ποὺ ἄνοιξε ἡ Κυρὰ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, τὸ «Ψυχικό».
Τὴν Κυρὰ ποὺ τὴν ξέρουν πιὰ οἱ Ἕλληνες μὰ καὶ οἱ Τοῦρκοι, ποὺ ψάχνουν νὰ βροῦν ἀφορμὴ νὰ τὴν τσακίσουν τὴν καλογριά.
Καὶ βρῆκαν τὴν αἰτία:
Κάτι Ἑλληνοποῦλες, ποὺ τὶς εἶχαν ἁρπάξει οἱ ἀλλόθρησκοι, θέλουν νὰ σώσουν τὴν πίστη τους. Προσπέφτουνε στὴν ἡγουμένη.
Τὶς κρύβει ἡ Κυρά, μὰ πιάνεται ἀπ’ τοὺς Τούρκους ποὺ τὴ βασανίζουνε σκληρὰ «τὴν πίστη σου  ἤ  τὴ ζωή σου».
Μὰ ἄρχοντες σεβαστοὶ μιλοῦν στοὺς Τούρκους κι ἡμερεύουνε ἔτσι τ’ ἀγρίμια.
Καὶ λεύτερη ἡ καλογριά, ξεκινάει νὰ πάει ἀπέναντι στὴ Τζιά νὰ ἐτοιμάσει καί ἐκεῖ μοναστηράκι.
Ἑστία ἀντίστασης στὸν κατακτητή καί τόν ἀλλόθρησκο.
Βράδυ, παραμονὴ τοῦ Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτη ἤτανε, συνάχτηκαν γιὰ ὁλονυχτία οἱ καλογριές καί τότες ἤτανε ποὺ σπάσανε τὶς πόρτες οἱ ἀντίχριστοι.
Τὴν πιάσανε, τὴν χτύπησαν τόσο, ὅσες ἤταν καί οἱ καλωσύνες της καί πεθαμένη, πές, τὴν παρατήσανε.
Βοτάνια, γιατροσόφια τῆς βάζαν στίς πληγές οἱ καλογριὲς μὰ ἡ βουλὴ τοῦ Θεοῦ ἦταν ν’ ἀναπαυτεῖ ὁ ἐργάτης Του.
Στὶς 19 Φεβρουαρίου ξεκουράστηκε.
Μία φορὰ κι ἕναν καιρὸ ἦταν μία ἡλιογέννητη καλότυχη βασιλοπούλα, ποὺ ζοῦσε μέσα στὰ βελοῦδα, στὰ μετάξια καιί τά ὄνειρα.
Καὶ πούλησε τὰ βελοῦδα, τὰ μετάξια καί τά ὄνειρα.
Καὶ πούλησε τὰ βελοῦδα, τὰ μετάξια καί τά ‘κᾶνε σπιτικὸ γιὰ τοὺς κατατρεγμένους.
Μία φορὰ κι ἕναν καιρό, μαζί μας ἐπερπάτησε μία Γυναίκα, ἄξια Γυναίκα νὰ τὴν πεῖς, μαζί μας ἐπερπάτησε ἡ Ὁσία Φιλοθέη.
”Πειραική Εκκλησία”Φεβρ.2001